Jaki jest nieoczywisty wymiar pracy medyków zespołu ratunkowego? [PODCAST]

Tytułowe pytanie jest jednym z wielu, na które Wojciech Lichota szuka odpowiedzi w rozmowach z osobami z Medycznego Zespołu Ratunkowego PCPM. Choć punktem wyjścia jest praca w zespole ratunkowym, rozmowy odsłaniają trzy odmienne perspektywy wykraczające poza ramy zawodowe. Można ich wysłuchać na Spotify lub obejrzeć w wersji wideo na kanale YouTube Nie-Licha Medycyna.

Poniższe wywiady prowadzą do wspólnego wniosku, że praca medyka nie ogranicza się wyłącznie do kompetencji klinicznych. Rozmówcy są zgodni – to przede wszystkim budowanie zaufania, odpowiedzialne zarządzanie emocjami i praca zespołowa, która bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo pacjenta.

“Czasami chcielibyśmy jeszcze więcej dać, jeszcze więcej zrobić, ale nie możemy czasami przekraczać pewnych granic. To są granice prawa, finansowe, kulturowe, granice życia codziennego naszego i tych ludzi. Na każdym kroku musimy być bardzo wyczuleni.”

Rozmowa z Moniką Piątczak, dyplomowaną pielęgniarką Medycznego Zespołu Ratunkowego (PCPM), to rozmowa przede wszystkim o tym, z czym mierzą się osoby po powrotach z projektów pomocowych, kiedy emocje opadają, a w głowie zostają konkretne wnioski, dotyczące ludzi, systemów i własnych ograniczeń. Pojawia się tu rzadko wypowiadana na głos prawda o tym, że nie tylko w obszarach zawodowych jak medycyna czy  pomoc humanitarna, ale w każdej zawodowej interakcji międzyludzkiej najważniejsza jest współpraca. 

“W EMT komunikujemy się nie hierarchią, a współpracą. Chcemy rozprzestrzeniać taką wizję pracy jako PCPM, ale przede wszystkim właśnie jako medycy. Ta komunikacja jest po to, żeby nie blokować siebie nawzajem, żeby otwierać swoje możliwości.”  

Polecamy też uwadze wartościowy materiał, w którym usłyszymy o kulisach pracy w ratownictwie medycznym z perspektywy Marcina Gałkiewicza – ratownika Medycznego Zespołu Ratowniczego PCPM.

To, szczera rozmowa o tym, co naprawdę stoi za sprawnym działaniem w ratownictwie, kiedy oddziałują na siebie stres, presja czasu i relacje między ludźmi. To też rozmowa o motywacjach, wyzwaniach i doświadczeniach, pełna anegdot od sytuacji kryzysowych aż po filozoficzne rozważania nad ludzką naturą. Gość przechodzi przez temat „mindsetu”, pokazując, że odporność psychiczną buduje się w małych nawykach, rozmowach po zdarzeniach i w kulturze zespołu, która dopuszcza mówienie o błędach.

“Bardzo chcę, żeby nasza praca była postrzegana jako praca nie bohaterów, tylko ludzi, którzy naprawdę robią ważną pracę. To zaufanie pomiędzy pacjentem a ratownikiem jest niezmiernie ważne.”

Dyskusja dotyka nie tylko zagadnień dotyczących kompetencji miękkich, koniecznych do stworzenia relacji zaufania do osób wykonujących zawód ratownictwa medycznego, ale sięga aż po idee przyświecające medykom, którzy chcą dążyć do zmian systemowych. Ten odcinek dobrze porządkuje, dlaczego kompetencje miękkie często są fundamentem bezpieczeństwa pacjenta, a nie tylko dodatkiem do codziennej praktyki medycyny. 

Jak zmienia się sytuacja pacjentów w sytuacji, w której system ochrony zdrowia przestaje funkcjonować „normalnie”, gdy wojna zmienia wszystko – od logistyki po priorytety kliniczne? 

To nie jest łatwa rozmowa. Dr Paweł Kukiz- Szczuciński to nie tylko medyk związany z Fundacją PCPM, ale przede wszystkim pediatra, psychiatra prowadzący kanał Misja Psychiatria, i – o czym nie każdy wie – także autor książki ,,Konwój życia”.

Opowiada o zagrożeniach związanych z pracą w terenie bardzo konkretnie, wprost – bez zbędnego patosu, ale z zaznaczeniem ogromu trudnych decyzji, które w takich warunkach są codziennością. Ta rozmowa doskonale pokazuje dlaczego w wojnie logistyka i medycyna są nierozłączne. Z pewnością pomoże lepiej zrozumieć, jakie są realne konsekwencje konfliktu zbrojnego dla chorych, oraz co oznacza przygotowanie zespołu do pracy w warunkach skrajnych.

„Wojna zmienia wszystko – nagle okazuje się, że choroby przewlekłe, które wcześniej dało się leczyć, stają się realnym zagrożeniem życia.”

Naturalnie dyskusja toczy się też na tematy związane z leczeniem dzieci i nastolatków, zdrowiu psychicznym i podejściu holistycznym do leczenia ponad podziałami. Pojawiają się konteksty różnych krajów – Ukrainy czy Palestyny, odwiedzamy też w nieco innym charakterze Indie, Tadżykistan czy Peru. Żeby zrozumieć, co mają ze sobą wspólnego, zachęcamy do słuchania. 

Każda z tych rozmów odsłania inny fragment rzeczywistości pracy medyków działających w warunkach presji, niepewności i ograniczeń, których często nie da się przewidzieć. To opowieści o decyzjach podejmowanych „pomiędzy”- pomiędzy procedurą a człowiekiem, możliwościami a odpowiedzialnością, pomiędzy tym, co idealne, a tym, co realne.

Medyczny Zespół Ratunkowy można wesprzeć przez www.pcpm.org.pl/ratownicy