Co przyniesie nowy rok szkolny w Centrum Edukacji PCPM?

To już piąty rok, w którym dzieci z Ukrainy mogą wrócić do klas i kontynuować swoją edukację, mimo trwającej wojny. Jest to możliwe dzięki Centrum Edukacji PCPM, które stało się dla nich przede wszystkim przestrzenią bezpieczną – taką, do której chcą wracać i w której chcą się uczyć.

To nie tylko placówka edukacyjna ale też bezpieczna przestrzeń dla dzieci z Ukrainy, które po doświadczeniach wojny nieraz potrzebują najpierw stabilizacji emocjonalnej, a dopiero potem stopniowego powrotu do trybu szkolnego. To miejsce, które dla wielu rodzin uchodźczych stało się punktem oparcia, dając bezpieczeństwo, rutynę dnia, przyjaźnie i przestrzeń, w której dzieci mogą w swoim tempie oswoić nowy język, system edukacji i rzeczywistość. 

Co zatem przynosi nowy rok szkolny? Odpowiada nam na te pytania Kinga Gromala, dyrektorka Centrum Edukacji.

Zawsze pojawia się to pytanie – jaka jest różnica między zwykłą polską szkołą a Centrum Edukacji? Co w tym systemie jest wyjątkowego?

– Różnica jest spora. U nas każde dziecko odbywa jednocześnie naukę w dwóch systemach i dostaje świadectwo z dwóch szkół – po polsku i po ukraińsku. Do tego dzieci mają więcej lekcji dziennie niż w klasycznej szkole, ale też dostają znacznie więcej wsparcia.

Co wyróżnia Centrum Edukacji na tle innych placówek o tym charakterze?

– Podejście jest bardzo indywidualne. Bardzo ważna jest dla nas stała opieka psycholożki, do tego też dochodzi logopedia, więc pracujemy nad tym, żeby dzieciom było łatwiej uczyć się nowego języka. Nie wrzucamy ich na głęboką wodę, tylko dajemy czas i narzędzia, żeby oswoiły się z nową sytuacją i nowym językiem.

Jak wyglądają zajęcia? 

– Dzieci, poza tym, że uczą się w tradycyjnym systemie, mają też elementy STEM. To zajęcia, które łączą nauki ścisłe z pracą projektową, kreatywnością oraz zadaniami technicznymi i inżynieryjnymi. W młodszych klasach mamy Lego Edukację, czyli zajęcia z wykorzystaniem klocków. Dodatkowo prowadzimy naukę szybkiego czytania.

Staram się urozmaicać czas i wprowadzać edukację przez zabawę w szerokim rozumieniu, łącznie z wychodzeniem poza szkołę. Na przykład w zeszłym roku mieliśmy lekcje muzealne –  byliśmy w Muzeum Medycyny, organizowaliśmy naukę w plenerze, interaktywne zajęcia pobudzające wyobraźnię i ciekawość. Dzieci chodziły na kursy gotowania, do pracowni  stolarskiej-  wszystko w ramach zajęć.

Pod kątem wychowania fizycznego też staramy się wychodzić poza klasyczne rozumienie zajęć – mamy wyjścia na ściankę wspinaczkową, zajęcia na dworze, w zeszłym roku zorganizowaliśmy nawet zajęcia z pływania na kajakach.

Co najczęściej słyszycie, że dzieci w tej szkole cenią?

– To, że mogą i lubią tu przychodzić. To się wydaje proste i oczywiste ale chodzi przede wszystkim o to, że one faktycznie chcą tu być – a przestrzeń jest dostępną także poza klasycznymi godzinami lekcyjnymi. Ostatnie dwa tygodnie przed rozpoczęciem roku dzieciaki już spędzały czas w szkole, tęskniły, integrowały się, szukały pretekstu, żeby do Centrum Edukacji przyjść. To jest dla nas najlepszy sygnał, że idziemy w dobrym kierunku.

Jakie jest największe wyzwanie, przed jakim stoicie?

– Nie przeciążyć dzieci ilością zajęć, ale jednocześnie sprostać oczekiwaniom rodziców i połączyć dwa systemy edukacji. I stworzyć bezpieczną przestrzeń. 

Co przyniesie nowy rok szkolny?

– Staramy się nie wprowadzać zbyt wielu zmian, bo to co dla wszystkich jest ważne to poczucie stabilności. Dzieci będą miały trochę więcej lekcji polskiego, żeby wspierać zdolności integracyjne. W planie lekcji mamy godzinę z psychologiem – psychoedukację 1 godzina raz w tygodniu, w formie grupowej. Rozmawiamy o tematach związanych ze zdrowiem psychicznym, ale też o szerokopojętej odporności psychicznej. Dodatkowo od tego roku wchodzi do nas – jak i w reszcie Polski – podstawowa edukacja zdrowotna.

Kiedy można dołączyć do szkoły?

– W dowolnym momencie roku szkolnego. Rekrutacja jest otwarta a my przyjmujemy dzieci w dowolnym momencie i wspieramy w procesie wracania do trybu nauki z jednoczesnym uwzględnieniem ich nieraz trudnej sytuacji życiowej.