PCPM - logo Polskie Centrum Pomocy
Międzynarodowej

 

 

Zarządzanie kryzysowe 2013

Gruzja jest krajem, który po rozpadzie ZSRR nie posiadał praktycznie żadnego systemu zarządzania kryzysowego. Straże pożarne były w posiadaniu starych sowieckich samochodów sprzed kilkudziesięciu lat, dużym problemem był brak koordynacji służb ratowniczych i instytucji szkolenia.

 

Status: zakończony

Termin realizacji: 1 kwietnia – 31 grudnia 2013 r.

Działajmy razem II – rozwój potencjału i współpracy w zakresie redukcji ryzyka katastrof naturalnych i ich prewencji w samorządach lokalnych Gurii i Samcche-Dżawachetii

gruzja2012

Główne cele:

Podniesienie skuteczności działań samorządów oraz służb ratowniczych regionów Gurii i Samcche-Dżawachetii w sytuacjach reagowania na katastrofy naturalne oraz wypadki komunikacyjne.

W szczególności:

  • Podniesienie kompetencji wybranych samorządów regionu Samcche-Dżawachetii przekładające się na świadomość konieczności posiadania odpowiedniego zaplecza do reagowania na sytuacje kryzysowe;
  • Podniesienie kwalifikacji służb pożarnych i pogotowia ratunkowego samorządów regionów Samcche-Dżawachetia i Gurii oraz podniesienie poziomu wyposażenia technicznego służb ratowniczych
  • Zwiększenie skuteczności ratownictwa medycznego w 140 wsiach regionów Samcche-Dżawachetii i Gurii
  • Zwiększenie poziomu aktywnych postaw i wiedzy wśród dzieci i młodzieży w zakresie zarządzania kryzysowego poprzez udział w serii debat szkolnych oraz w obozie letnim
  • Przygotowanie przedstawicieli lokalnych społeczności do udziału w akcjach ratowniczych poprzez szkolenia grup wolontariuszy z 3 wsi najbardziej odległych od stolic regionów i jednocześnie najbardziej narażonych na katastrofy naturalne, co zwiększy udział lokalnej społeczności w reagowaniu na sytuacje kryzysowe.

male2

Wprowadzenie i opis potrzeb:

Gruzja jest krajem, który po rozpadzie ZSRR nie posiadał praktycznie żadnego systemu zarządzania kryzysowego. Straże pożarne były w posiadaniu starych sowieckich samochodów sprzed kilkudziesięciu lat, dużym problemem był brak koordynacji służb ratowniczych i instytucji szkolenia.

W 2010 r. państwo rozpoczęło reformę w tym zakresie, utworzyło regionalne służby ratownicze (zajmujące się innymi działaniami ratowniczymi niż tylko gaszenie pożarów) i m.in. przemianowało formalnie „Służby pożarne” na „Służby pożarno-ratownicze”.

Od samorządów zażądano napisania pierwszych planów zarządzania kryzysowego. Mimo podjętych pierwszych kroków stan służb ratowniczych zwłaszcza w regionach znajduje się nadal w bardzo złym stanie.

Brak sprzętu i kwalifikacji powodują, że skuteczny system trzeba tworzyć praktycznie od początku. Gruzja cierpi na częste pożary, miejscowe powodzie i osuwiska. Niebezpieczny styl jazdy kierowców powoduje częste wypadki, w których efektywne działanie dla ratowania życia stanowi pozostawiający aktualnie wiele do życzenia element działania tych służb.

Obecny projekt stanowi w dużej mierze kontynuację działań projektu z 2012 r., w którym wzmocnione zostały kompetencje służb ratowniczych tych samych regionów Samcche Dżawachetii i Gurii.

Przedstawiciele straży pożarnych zostali przeszkoleni z praktycznych aspektów swoich działań; pogotowia ratunkowe zostały wyposażone w defibrylatory manualne, a ich przedstawiciele przeszkoleni z profesjonalnej reanimacji i posługiwania się nimi. Kilkoro z nich stało się instruktorami dla swoich kolegów.

Z oszczędności zakupiono strażom pożarnym Adygeni, Aspindzy i Achalciche podstawowy sprzęt ratowniczy: piły spalinowe, węże, pompy.

Społeczności najbardziej zagrożonych wiosek katastrofami naturalnymi tych samorządów opracowały swoje plany poprawienia bezpieczeństwa i prewencji wraz z budżetami, które zostały zaprezentowane samorządom (w tych obecnie trwa przekazanie władzy po wyborach i po ustabilizowaniu się sytuacji będą te plany rozpatrywać do wdrożenia).

Wśród młodzieży szkół przeprowadzone zostały rozgrywki debat szkolnych w temacie zarządzania kryzysowego, a nauczyciele nauczyli się ich metodologii w pracy z młodzieżą. Przeprowadzony został również obóz letni w temacie zarządzania kryzysowego.

W obecnym projekcie strażacy samorządów objętych projektem (poza Lanchkhuti, gdzie Polacy przekazali nożyce hydrauliczne w projekcie z 2011 r.) zostaną wyposażeni w nożyce do wydobywania ludzi z wypadków i metalowych uwięzień oraz przeszkoleni z ich obsługi.

Wyszkoleni w 2012 r. lekarze pogotowia – instruktorzy reanimacji staną się instruktorami dla wiejskich pielęgniarek – zapewniających pierwszy ratunek dla pacjenta przed przyjazdem karetki i pielęgniarek szkolnych. Stanie się to pod okiem polskich ratowników medycznych i przy użyciu zakupionego w projekcie 2012 r. profesjonalnego fantoma.

Przeprowadzony zostanie cały moduł pracy z samorządami (modułu którego w 2012 r nie było), stymulujący do założenia jednostki zarządzania kryzysowego i rozwijający je w sferze koordynacji zdarzeń kryzysowych. W grupach roboczych samorządów sformowanych w projekcie znajdą się przedstawiciele NGO, którzy w przyszłości będą swego rodzaju łącznikiem samorządów ze społeczeństwem.

Wyszkolona zostanie grupa wolontariuszy z wsi wspierających ratownictwo w zdarzeniach kryzysowych, która zostanie „podwiązana” pod służby pożarne samorządów. Przeprowadzona zostanie symulacja zdarzenia kryzysowego pozwalająca sprawdzić posiadane umiejętności.

W zakresie działań społecznych – zachęcimy szkoły do kontynuowania rozgrywek debat na tematy zarządzania kryzysowego i ochrony zdrowia, które w tym roku same je przeprowadzą, a projekt zapewni im wsparcie poprzez wolontariacki udział jury i nagrody.

Działania z ludnością nie tylko w Samcche Dżawachetii ale i w Gurii rozszerzymy o wyszkolenie instruktorów przeprowadzających prezentacje – zajęcia w szkołach i przedszkolach na temat bezpieczeństwa. Sam projekt rozpocznie się od debaty nad stanem zarządzania kryzysowego w regionach.

Odbiorcy:

Główni beneficjenci działań projektowych:

  • grupy robocze samorządów Adygeni, Aspindza, Achalciche – pracownicy samorządów lokalnych, służb ratowniczych i NGO, którzy posiądą wiedzę o funkcjonowaniu służb zarządzania kryzysowego,
  • pielęgniarki wiejskie ze wsi regionów Gurii i Samcche-Dżawachetii w łącznej liczbie 140 osób, pracownice państwowego pogotowia ratunkowego
  • pracownicy straży pożarnych -12 osób- uczestników szkoleń z zakresu obsługi nożyc hydraulicznych używanych do uwalniania ofiar wypadków komunikacyjnych
  • lekarze pogotowia – instruktorzy nauki w Polsce -6 osób
  • 160 osób – młodzieży- uczestników debat, którzy podniosą poziom i argumentację swojego myślenia o katastrofach naturalnych i zarządzaniu kryzysowym
  • 2400 młodzieży – słuchaczy zajęć informacyjnych w szkołach
  • 600 dzieci – słuchaczy zajęć w przedszkolach
  • W szerszym kontekście (poziom i szybkość udzielanej pomocy medycznej, sprawność reagowania służb ratowniczych) korzyść odniesie ludność samorządów Samcche-Dżawachetii: Adygeni, Aspindza, Achalciche oraz Gurii: Ozurgeti, Lanchkhuti, Chokhatauri – łącznie około 240 tysięcy mieszkańców.

Obszar realizacji:

Gruzja, region Samcche-Dżawachetia – prowincje Adygeni, Aspindza, Achalciche oraz region Guria – prowincje Ozurgeti, Lanchkhuti, Chokhatauri.

Dotacja w wysokości 683,717 PLN otrzymana w ramach programu Polska Pomoc MSZ RP 2013.

polskapomoclogostrona2014